KO JE BIO ANDRIJA BAJIĆ? Odrastao u siromašnoj porodici, a onda sa bratom napravio milionske tiraže
Dodajte Kurir u vaš Google izborAndrija Bajić koji je preminuo danas važio za jednog od doajena narodne muzike u Jugoslaviji. Zajedno sa bratom Tomislavom činio je duet koji je bio poznat kao "Braća Bajić". Tokom nekoliko decenija 20. veka objavili su niz albuma koji su se prodali u milionskom tiražu.
Tomislav i Andrija Bajić su rođeni i odrasli u selu Jabučje kod Lajkovca, u siromašnoj, nadničarskoj porodici. Otac im je bio Lazar Bajić, a majka im je bila Mileva Jevtić iz Stublenice kod Uba. Deda po ocu zvao se Andrija Bajić i po njemu Andrija nosi ime. Deda po majci zvao se Milorad. Pored njih dvojice Lazar i Milena su imali još petoro dece tri ćerke i dva sina. Najstarije i najmlađe dete bile su ćerke.[1] Muziku su zavoleli kao deca, svirajući frulu. Na njoj su učili da sviraju narodne pesme.
Braća Tomislav i Andrija, rodom iz valjevskog kraja – sela Jabučja pored Lajkovca, kompozitori, tekstopisci, instrumentalisti, vokalni solisti. Tvorci velikog broja kola i pesama u duhu izvornog narodnog, srpskog melosa, pisanih za sebe i druge. Za mnoga dela se ni danas ne zna da su ih oni komponovali, već se smatra da su narodna, izvorno nastala. “Nad izvorom vrba se nadnela”- pesma koja je proslavila Silvanu Armenulić, “ Kolubarski vez”- naše najpoznatije kolo, samo su neka od njih…
Tokom 50 godina rada, izdali su 43 singl ploče i 28 long plej albuma.
Duet Braća Bajić su prvi dobitnici Jugotonove nagrade “ Zlatna ptica”, dodeljene za 1.000.000 prodatih ploča za samo jedan singl, u vremenu, kada marketing kakvog danas poznajemo, nije postojao.
Snimili su 120 trajnih snimaka za arhivu Radio-Beograda.
Tokom pedesetogodišnje karijere, Tomislav Bajić sakupio je preko 2.000 upotrebnih narodnih reči i izraza, koje nigde nisu bile zapisane, i ustupio ih srpskoj akademiji nauka i umetnosti, gde se i danas nalaze, kao i 12.000 tekstova izvornih narodnih pesama, koji nigde nisu objavljeni, a koji se danas nalaze u privatnoj arhivi.
Bili su prvi ambasadori izvorne narodne, srpske muzike, koji su se odvažili da je “odnesu” u dijasporu, koja je, tokom zlatnog doba komunizma, bila odbačena od strane domovine, osamljena i ogorčena. Zbog toga su Braća Bajić bili rigorozno proganjani u svojoj zemlji, od strane komunističkog režima. Po povratku sa gostovanja u Americi, na vrhuncu njihove karijere, UDBA je izdala pismeni dopis – zabranu, svim zvaničnim radio i TV stanicama, svim Domovima kulture i bioskopskim salama u svim Republikama tadašnje Jugoslavije, da se Braći Bajić zabranjuje nastupanje, kao i javno emitovanje njihovih pesama.
I pored toga što su bili pritvarani, što su im oduzimani pasoši, a njihove pesme nisu emitovane na zvaničnim radio i TV stanicama više od 20 godina, ostali su “najnarodniji” duet, koji je ikada postojao u srpskoj muzici, i kao takvi, proslavili srpsku izvornu narodnu pesmu u svetu, i svih 50 godina karijere bili njeni najverodostojniji čuvari i nastavljači.
Kurir.rs